30.06.2010
"Niszcząc się wzajemnie odnawiamy się, nienawidząc- stymulujemy jedni drugich.
Podobni układem kostnym, budową mózgu, wrażliwością skóry, skłonni do rozczuleń i dobroci zmieniającej się w botrzebę mordu, zapełniamy planetę" Magdalena Abakanowicz  Poruszam się z wolna po przestrzeni MNK, analizując wątki, osnowy i pętelki, wszystkie nitki i każdą i osobna, kreski i drgnienia, materię i pustkę, czas niknie... Poddaję się doznaniom w laboratorium percepcji. Coś się przypomina... Ruch powietrza co krok zakłóca ciszę, rodzi niepokój niejednoznaczny, nieodgadniony. |
